Pierwotnie stara słowiańska osada przygraniczna została podczas XIII wieku kolonizowana ludnością niemiecką i dostała nazwę De Donawitz. Tradycję przedchrześcijańską winiarstwa pod Wierzchołkami Pavlovskimi dowodzi znalezienie noża winiarskiego, który pozostawili tu członkowie rzymskich legii. Winorośl przewieźli do kraju starzy Rzymianie podczas władzy cesarza Proba w latach 276–282 naszej ery. Pierwsze współczesne winnice w okolicy Dunajovic zostały założone na początku XIII wieku. Wioska w tym czasie należała do klasztoru w Dolních Kounicach, który niewątpliwie zasłużył się o sławę tutejszego winiarstwa. To stało się źródłem bogactwa i zasłużyło się o awans Dunajovic na miasteczko w 1580 roku. Źródła podają, że przed wojną trzydziestoletnią przedstawiały winnice ponad 22% gruntów poddanych. Specjalnością tutejszego winiarstwa było prawo horenskie z 1685 roku. Kary gardłowe zostały w nim zastąpione za pręgierz a sąd spotykał się w poniedziałki wielkanocne. Także obecnie winorośle i piwniczki winne należą do tej miejscowości tak samo oczywiście jako majestatyczne wierzchołki Pálavy. Nieskończone rzędy winnic ciągną się po zboczach skał wapiennych, aby jesienią wydały pożytek z całorocznej fatygi winiarzy. Dolní Dunajovice z ponad trzema setkami rejestrowanych winiarzy są największą miejscowością winiarską w regionie. 430 hektarów rejestrowanych winnic rozkłada się w trasach winiarskich Ořechová hora, Pod Slunným vrchem, Růžový kopec, Dunajovský kopec, Kraví hora, Zimní vrch, Malý Sluňák, U Mlýnské cesty, Nad sklepy, U sklepů. Do najbardziej znanych odmian hodowanych w tym regionie, należy Ryzlink vlašský, Veltlínské zelené, Chardonnay, Műller Thurgau, Frankovka, Modrý Portugal.

Kompleks piwniczek winnych U cihelny leży na zachód od wioski w podnóżu Kopców Dunajovickich. Kolonię, która oferuje widok panoramiczny na masyw Wierzchołków Pavlovskich, tworzy dolny i górny rząd oraz trzy piwniczki winne w lokacji byłej cegielni. Łącznie jest tu około 30 budowli winiarskich, których długie i prowadzące w dół szyje prowadzą do szerokich i wysokich korytarzy głęboko w podziemiu. Piwniczki winne, których długość jest około 40 metrów, poprzedzają podziemne tłoczarnie ze sklepieniami. Piwniczek winnych ziemnych zagłębianych bez tłoczarni dochowało się tu tylko kilka, niespotykane szczyciki zdobi większością biała licówka i zakończa trójkątna attyka. Szczyciki tłoczarni wyznaczają się różnorodnością materiałów, bogactwem kształtów i kolorowych kombinacji. Wrażenie estetyczne obszaru przed piwniczkami winnymi podwyższa kombinacja białych i czerwonych cegieł oraz wyraźne ościeże okien i drzwi. Do najpiękniejszych budowli w górnej uliczce dunajovickiej należy szczycik piwniczki winnej z 1907 roku. Artystycznie i kolorystycznie pomysłowo rozwiązana przestrzeń przed piwniczką winną uzupełnia posąg drewniany nad wejściem do podziemia. Szczyciki pozostałych piwniczek winnych w obydwu uliczkach zbudowane są z białego wapnia lub jest ceglana ściana frontowa otynkowana i wyposażona w kolorową licówkę. Tak samo jako w kilku następnych uliczkach, ani w Dolních Dunajovicach nie są piwniczki winne ponumerowane. Z punktu widzenia prawa budowlanego nie są piwniczki winne budowami, ale dziełem kopalnianym. Tą charakterystykę podziemnych korytarzy najlepiej dowodzi naprawa podziemnej tłoczarni pana Kalivody. Przy rozległym remoncie wichrującego się sklepienia wykorzystał swoich doświadczeń górniczych a dwieście lat stare dzieło podźwignął tak, że pierwotni właściciele piwniczki winnej – mieszkający obecnie w Monachium – przy oglądaniu nie oszczędzali chwały. Starodawny i malowniczy wygląd kolonii zakłóca kilka współczesnych tłoczarni; największą plamą na harmonicznym wizerunku uliczki jest niepotrzebnie duża budowa tłoczarni na skraju dolnego rządku i nawiązujące pomieszczenia do degustacji spółki Mikrosvín. Kolonia wiejska Na sklepech składa się z około dziesiątki domów różnego wieku. Typowym elementem tych budowli winiarskich jest środkowy ryzalit, który jest nie tylko atrakcyjnym elementem artystycznym, ale także chroni wejście do piwnicy. Stare piwniczki winne zakrywa otynkowana przestrzeń przed piwnicami, nowoczesny szczycik wytwarza systematyczne bryły piaskowcowe, często kombinowane kolorowo. Następne dunajovickie piwnice w kilku miejscach we wsi są wkomponowane do domów mieszkalnych winiarzy. Trzysta lat stare korytarze piwniczne mierzące ponad sto metrów możemy zwiedzić podczas wizyty Dworu winiarskiego U Mlýnků.