Za smakowo pełne i aromatyczne wina zawdzięcza region Znojma dawnej tradycji winiarskiej, specyficznym warunkom naturalnym i talentu oraz zręczności miejscowych winiarzy. Najstarszymi świadkami historii znojemskiego winiarstwa są znaleziska archeologiczne z czasów pobytu rzymskich legii, kroniki klasztornej i listy czeskich władcy. Klasztor premonstratów w Louce był wiele wieków centrum życia gospodarczego i duchownego w regionie Znojma, z działaniem benedyktynów w miejscowości Rajhrad jest związane najstarsze pismo przypominające dziesiątki winne (w 122 roku). Znaczny rozmach winiarstwo przechodziło w późnym średniowieczu, kiedy zakładali winnice także bogaci znojemscy mieszczanie a handel z winem przynosił dla miasta bogactwo i przywileje. Reakcją na upadek winiarstwa podczas wojny trzydziestoletniej było wzmocnienie i dynamiczny rozwój w następnych wiekach, które skończyło skażenie filoksery i choroby grzybowe pod koniec XIX wieku. Wznowienie winnic i osadzanie nowych odmian rozpoczęły harmoniczny rozwój współczesnego uprawiania winorośli, które w regionie Znojma na krótki czas przerwało wysiedlenie pierwotnej ludności.

W połączeniu dwu zestawów geologicznych – Masywu Czeskiego i Karpat Zachodnich – w glebach z podkładem żwirowym, piaskowym i czasowymi pozycjami iłów powodzi się przede wszystkim aromatycznym białym winom. W cieniu Wierzchowiny Czeskomorawskiej zachowują sobie winogrona z powodu wolniejszego dojrzewania więcej substancji zapachowych. Podstawową odmianą podregionu jest Veltlínské zelené, wyśmienitej jakości osiągają tu odmiany Müller-Thurgau, Sauvignon i Ryzlink rýnský. Nadzwyczajną wiernością charakteru odmiany charakteryzuje się Rulandské modré. Północna część podregionu – okolica Dolních Kounic i Moravských Bránic – wyznacza się uprawianiem odmian niebieskich, które są swoją jakością porównywalne z najlepszymi winami czerwonymi regionu Velkopavlovickiego.